BP moffelt dode dieren en olieschade weg

Home

Nieuws

Geschreven door Happy2gether

dinsdag 15 juni 2010 07:12

Geen pottenkijkers
BP vernietigt systematisch bewijslast om minder te hoeven betalen voor de schade die het bedrijf heeft aangericht in de Golf van Mexico. Dat vertellen inwoners van diverse getroffen kustgemeenschappen in de Golf en journalisten, die de schimmige praktijken met eigen ogen hebben waargenomen. De intimidatie van de pers blijft overigens onverminderd voortduren: journalisten worden systematisch verhinderd hun werk te doen, krijgen geen toestemmingen om de plaats van de ramp te bezoeken en worden zelfs tout court met geweld bedreigd. Zo is de no-fly-zone voor persmensen ineens met een enorm gebied uitgebreid. Onder meer over de kust van Alabama mag niet gevlogen worden, althans niet lager dan duizend meter. Piloten geven toe dat er maar één reden voor deze draconische maatregel is: “BP wil niet dat de media foto’s nemen van met olie besmeurde stranden.” De honderden kilometers floaters die aangelegd zijn om de olie tegen te houden, blijken immers steeds futieler te zijn: ze houden de olie alleen tegen als de zee kalm is.

Wegmoffelen
Wie op de grond de zaak wil documenteren, stuit helemaal op ondoordringbare barrières. En zo heeft het even geduurd voor er zicht kwam op de manier waarop BP omgaat met dode dieren. De eerste weken na de ramp werden die nog allemaal keurig verzameld. De aantallen bleven destijds ook nog binnen de perken, want de olievlek bevond zich nog ver van de kust. Maar sinds de smurrie massaal de stranden en mangroves opdrijft, is BP van tactiek veranderd: de opkuisers moeten de karkassen samenharken. Vervolgens worden de stoffelijke overschotten van de olieslachtoffers in ijltempo vernietigd. Dat vertellen medewerkers die het spreekverbod met de pers en andere getuigen dapper aan hun met olie besmeurde laars lappen. “Voor alle zekerheid moeten de koppen eraf gehakt worden”, vertelt één van die opruimers. Waarom? Dan komen de lichamen niet meer in aanmerking voor een autopsie en kunnen ze dus ook niet meer opgenomen worden in de telling. De bodycount van dode dieren is een essentieel onderdeel bij het bepalen van de schadevergoeding die BP zal moeten betalen. Net zoals het bedrijf er alle belang bij heeft om de grootte van het lek zo klein mogelijk in te schatten, wil het zo weinig mogelijk dode dieren. Want beelden van dode dieren zijn niet alleen slechte reclame, ze kosten de petroleumreus tevens veel geld.

Topje van de ijsberg
Wat ook niet plaatsvindt zijn onderzoeken naar op zee drijvende karkassen. Die bepalen hoeveel dieren sterven op het water. We weten dat in de Golf van Alaska slechts één procent van de overleden vogels uiteindelijk daadwerkelijk aanspoelde. Of: voor elke met olie besmeurde vogel die gevonden werd, waren er 99 dode dieren die door de stroming de oceaan werden ingestuurd en uiteindelijk naar de bodem van de zee zonken. De truc is om de plaats te vinden waar de dode vogels zich op zee verzamelen voor ze zinken. Daarvoor zijn, alweer door de ‘schoonmaakactie’ na de ramp met de Exxon Valdez, behoorlijk goeie technieken voor. We hebben het dan niet eens over dolfijnen, schildpadden, vissen en andere zeedieren, waar ook maar een fractie van aanspoelt.

Techniek
BP, dat al zeven weken beweert dat het onmogelijk is om in te schatten hoeveel olie weglekt in de Golf, publiceerde nochtans in 2008 een artikel in het bedrijfsblad Frontiers waarin het bedrijf pochte dat het een techniek had ontwikkeld om dat wel goed te meten. Het introduceerde die techniek al in 2004 in Alaska. Wetenschappers van het prominente Woods Hole Oceanographic Institution hebben een gelijkaardige techniek ontwikkeld, die werkt met sonar. Vlak na de olieramp antwoordde BP positief op een vraag van de wetenschappers om naar de plaats van de ramp te mogen komen om hun resultaten te kunnen vergelijken met die van BP. De uitnodiging werd symbolisch genoeg echter al snel ingetrokken. Kortom, BP is niet alleen grotendeels verantwoordelijk voor het olielek, maar probeert met behulp van allerlei malafide praktijken de omvang van de veroorzaakte schade ook nog voor politiek en publiek verborgen te houden.

Bron: Dierenblog